IJsclub Zeijen

De ijsclub Zeijen is opgericht omstreeks 1920. Maar ook voor die tijd schaatst men in Zeijen en organiseren caféhouders of de schoolmeester in een echte winter wedstrijden getuige de volgende krantenberichten

11 januari 1868; Zeyen 7 januari
Heden had hier bij den kastelein Boelens ene hardrijderij op schaatsen plaats. 14 Flinke rijders allen hier woonachtig dongen naar de prijzen. Zonder kampritten behaalde L. Arends den eersten prijs terwijl den tweeden ten deel viel aan F. Hassels. Een groot getal toeschouwers woonden deze alhier nog nimmer gehouden wedstrijd bij en zag met gespannen verwachting den afloop tegemoet. Nadat de prijzen onder een gepaste toespraak door Jan Kremer aan den overwinnaars waren uitgereikt bracht men nog enen poos bij genoemde kastelein in gepaste vrolijkheid door waarnaar ieder zeer tevreden naar zijn woning terugkeerde.

13 februari 1873; Zeyen 11 februari
Gisteren had alhier bij den kastelein A. Hilbrands een hardrijderij op schaatsen plaats. Dit volksvermaak werd, begunstigd door het schoone weeder, door een aantal toeschouwers bijgewoond, die met gespannen verwachting de loop van de strijd volgden. Van de 20 rijders welke aan die wedstnjd deelnamen mogt L. Arends te Zeyen het genoegen smaken den prijs, een fraaien tabaksdoos, te behalen en den premie, een keurigen portemonaie viel ten deel aan J. Wiechers te Benkoelen. Nadat prijs en premie den overwinnaars waren overhandigd, bleef men nog een geruimen tijd regt genoeglijk bijeen.

25-26-27 december 1879; Zeyen 23 december 1879.
Gister was het voor de schoolgaande kinderen alhier een prettige dag. De onderwijzer had nl., evenals het vorige jaar, eene hardrijderij op schaatsen georganiseerd. Waaraan dan ook door allen die maar eenigszins schaatsenrijden konden werd deelgenomen, zodat men ca. 40 mededingers op de baan zag. Naar hunne jaren waren de rijders in 5 klassen verdeeld, zoodat er dan 5 prijzen te winnen waren, die ten deel vielen aan Geert Geerts, Andries Westerhof, Klaas Trip, Jantje Boelens en Reindina Gelling. Trots het koude weder waren toch vele belangstellenden op de baan aanwezig ten einde getuige te zijn van de inspanning die allen zich getroosten om toch maar het eerst aan 't einde der baan te komen. 't Was dan ook aardig om te zien hoe vooral de kleineren er tegen scharrelden. 't Was te zien dat ze er trots op waren wanneer zij hun tegenpartij te vlug af waren geweest, zodat ook hier weer is gebleken hoe de mensch er steeds naar streeft te overwinnen.

19 januari 1929
Priksleewedstrijd Zeijen

7 februari 1929
Hardrijderij op de schaats Zeijen

 

Vanaf 1930 zijn de gegevens van de ijsclub Zeijen bewaard gebleven.
Het schaatsen vindt in het verleden plaats op het Jeneverveen, Holtveen, het Meestersveen en de op de Zeijerwiek. De schaatsen zijn in die tijd van hout gemaakt. De dames dragen tijdens het schaatsen kuitlange jurken en jassen.

Op de ledenvergadering van 26 november 1930 bij cafe Hingstman zijn 51 personen aanwezig. Het bestuur bestaat uit de heren: Breemhaar (voorzitter), A. Westerhof (penningmeester) en W. Takens (secretaris).
Op de agenda staat onder meer de verkiezing van twee baancommissarissen vermeld. De twee kandidaten trekken zich echter terug wegens drukke werkzaamheden en een "ongesteldheid". Onduidelijk is wat hieronder verstaan moet worden.
Tijdens de pauze vindt een verloting van kunstvoorwerpen plaats. De rijderijen worden door de vergadering als volgt samengesteld:
Rijderij van schoolgaande kinderen
Rijderij van mannen vrije deelname om prijzen van fl. 15.-, 7.50, 5.- en 2.50
Rijderij van leden om kunstvoorwerpen
De contributie wordt tijdens de vergadering geïnd.
De ijsclub besluit nog niet tot de Drentsche Bond toe te treden.

De opkomst bij de vergaderingen is in die jaren behoorlijk. Ongeveer 60 personen zijn meestal aanwezig en voor velen is het gebeuren dan ook een uitje. Tijdens de ledenvergaderingen wordt ook een kaartje gelegd.

In het seizoen 1933/1934 zijn er 69 betalende leden.

In 1937 treedt de ijsclub toe tot de Drentsche IJsbond in verband met de mogelijkheid van een gemeenschappelijke verzekering.

In 1940 is de kas van de ijsclub enorm geslonken tengevolge van de langdurige strenge winter. Het jaar daarna gaat de contributie met 25 cent omhoog.

In 1943 is er voor het eerst sprake van een nieuwe ijsbaan. De contributie wordt op voorstel van het bestuur opnieuw verhoogd met 25 cent zodat het lidmaatschap op fl. 1.50 komt. Enkele leden stellen echter voor om de contributie op fl. 2.00 te brengen en dit voorstel haalt het. Het betekent een stevige verbetering voor de kas.
Er is op dat moment fl. 1.71 in kas en op de Boerenleenbank staat fl. 48.37 zodat het totaalbezit op fI. 50.08 uitkomt. Tijdens de jaarlijkse loterij is de eerste prijs een fietszadel.

Op 16 december 1944 vergadert de ijsclub op zondagmiddag omdat men in verband met de oorlog 's avonds voor 20.00 uur binnen moet zijn. Bij de opening van de vergadering komt meteen aan de orde om opnieuw aan de sloot van de ijsbaan te werken aangezien er geen water op de baan kan komen. Het waterpeil in de Zeijerwiek is namelijk bijzonder laag. In die tijd kwam het water voor de ijsbaan namelijk via een greppel vanuit de Zeijerwiek naar de ijsbaan op de huidige locatie.
Wegens tijdsomstandigheden zijn geen wedstrijden verreden en er is dat jaar geen loterij want vanwege de oorlog zijn geen prijzen te krijgen. De leden kan ook geen consumptie worden aangeboden hetgeen anders wel gebruikelijk is.

In 1945 vergadert de ijsclub in café Noord. Het ledenbestand in dat jaar bedraagt 181. Het blijkt dat de baan 's avonds reeds verlicht is en enkele bestuursleden willen daarom 's avonds wat extra entree heffen om iets van de gemaakte onkosten terug te krijgen. Dit voorstel wordt echter gewijzigd en resulteert in een contributieverhoging met 50 cent naar fl. 2.50

In 1946 organiseert de ijsclub een grote wedstrijd voor mannen met prijzen van 100, 60, 30, en 15 gulden en 10 gulden voor de snelste rit. Omdat de dooi zijn intrede doet melden zich maar 8 mannen aan. Met veel moeite trommelt men in de buurt nog 21 rijders bij elkaar zodat de wedstrijd doorgang kan vinden. Bij de winnaars zijn geen Zeijenaren te noteren.

Zondagmiddag 20 januari 1946 organiseert de ijsclub een wedstrijd korte baan voor vrouwen. Het gaat om het kampioenschap kring D van de Drentsche IJsbond. Bij deze wedstrijd wordt I. Lanting uit Zeijen reserve kampioen. De burgemeester van Vries opent de nieuwe schitterende ijsbaan officieel met een toespraak.

Vanaf 1946 int de ijsclub de contributie tijdens de bezorging van de donateurskaarten. Ook besluit men de landeigenaren enigszins tegemoet te komen als er genoeg geld in de kas zit. Tijdens de verloting komen onder meer taarten, konijnen en koeken op tafel. De jaarvergadering wordt bijgewoond door 135 leden.

In 1947 wordt het land van de ijsbaan voor 1 gulden per are gehuurd van de landeigenaren
R. Barelds, Dolfing, J. Struik, J. Timmer, A. Klaassens Wzn, J. Timmer Jzn, R. Arends, van Dalen, A. Lammers en J. Arends. De totale oppervlakte bedraagt 224 are.
In november 1947 wordt tijdens de algemene ledenvergadering van de IJsclub Zeijen afscheid genomen van de heer H. Tolner, die vanaf de oprichting in het bestuur zat. Hij heeft de ijsclub 27 jaar gediend.

De geluidsinstallatie voor de ijsbaan doet in 1962 zijn intrede.

Begin zeventiger jaren zijn in de ruilverkaveling de gronden van de ijsbaan toebedeeld aan de boermarke Zeijen. De ijsclub huurt jaarlijks van 1 december t/m 1 mrt de ijsbaan van de boermarke en hoeft daar niets voor te betalen. In overleg met de huurder van de ijsbaan gedurende de rest van het jaar (thans familie Emmens) en kijkend naar de weersvoorspellingen brengt het bestuur eerder water op de baan of sluit eerder de afvoerduiker, zodat later minder water op de baan gepompt hoeft te worden.

Aanvankelijk betaalt elk lid contributie en deze wordt geïnd op de jaarvergadering. Op een gegeven moment gaat de ijsclub over op inning bij de deur waarbij een donateurs- of lidmaatschapskaart wordt afgegeven. Begin zestiger jaren gaat de ijsclub over op inning per gezin en in de notulen van 7 november 1970 is te lezen dat bij het betreffende gezin inwonende mensen boven de 18 jaar drie gulden extra betalen. Deze leeftijdsgrens is later teruggebracht naar 16 jaar. De heer Jo de Poel is in de zeventiger- en tachtiger jaren de man die voor het innen van de contributie bij de deuren langs gaat. Hij gaat alle leden in de schoolkring Zeijen af en weet precies wanneer de kinderen uit een gezin hun 16 jarige leeftijd bereiken, zodat hij extra middelen voor de club binnen kan halen. Later neemt Harm Jager deze taak over. Vanaf begin jaren 2000 is het gebruikelijk om de inning per automatische incasso te regelen waar vrijwel alle leden inmiddels aan gewend zijn. Anno 2009 bedraagt de contributie € 7,50 per gezin en voor de thuiswonende 16 jarige en ouder komt er € 5,- per persoon bij.

De vergaderingen en het tijdens wedstrijddagen zorgen voor cognacgrog , warme kwast, warme worst en mars voor de inwendige mens is voorbehouden aan de beide caféhouders in Zeijen. Dit is om en om café Hingstman en café Noord later Kregel . Op wedstrijddagen wordt een tent gebouwd met bokjes, platen, een linnenrek en een dekkleed en klaar is de tent. Gewoon even dikke verhalen vertellen voor de “koek en seupietent” en weer verder schaatsen of glijden.

Tijdens de jaarvergaderingen worden af en toe stevige discussies gevoerd maar in het algemeen zijn het uitjes met een gezellig karakter. In de begin jaren wordt tijdens en na de vergadering een kaartje gelegd en zijn er verlotingen om de kas te spekken. Vanaf de jaarvergadering van 16 november 1973 wordt voor het eerst gesproken over de inmiddels traditionele bingo.

Het zangzaadincident

Bij de ijsclub wordt traditioneel de jaarvergadering afgesloten met de bingo. Hiervoor worden prijzen beschikbaar gesteld. Deze prijzen zijn sinds jaar en dag hetzelfde. Onder meer een vleespakket, drank, gereedschap en ook een vogelvoerpakket voor de winter. Zo ook op deze avond rond 2000. Het officiële gedeelte is, zoals gewoonlijk, ruim binnen een uur afgelopen. Er wordt een drankje ingeschonken en men zet wat borrelhapjes op de tafels, zoals kaas, worst en ook pinda’s. Expres of per ongeluk, dit vertelt het verhaal niet, wordt het vogelvoerpakket in de pindabakjes gedaan en voor het bestuur op tafel gezet. Er wordt geproost op de goed verlopen vergadering en het bestuur begint uit de bakjes te eten. De pinda’s met bruine velletjes zijn slecht te eten en dit wordt door enkele leden opgemerkt. Als een lopend vuurtje wordt dit doorverteld en iedereen kijkt naar het moeizaam kauwende bestuur. Het kwartje valt en men heeft inmiddels door dat de pinda’s niet de gewone pinda’s zijn, maar het vogelvoerpakket. Iemand begint te fluiten en al gauw liggen er mensen flauw van de lach onder de tafel.


Foto's


Reageren

De inhoud van deze pagina is zeer zorgvuldig samengesteld. Des ondanks kan het fouten of onvolkomenheden bevatten...
Uw reactie kunnen wij gebruiken om de informatie op de website te verbeteren! Alvast bedankt voor de moeite.
Stuur uw vraag, opmerking, verbetering of een nieuwe foto naar historie@zeijen.nu

Terug